می کده

 غزل (غزل 145)

بی اجازه هر کجا باشند منزل می کنند

خاطرات تو مرا از خویش غافل می کنند

هر زمان دور از توام در فکر با تو بودنم

موج ها با هر نسیمی یاد ساحل می کنند

 گرد چشمان تو باید گشت وقتی حاجیان 

حجشان را با طوافـــــ خویش کامل می کنند 

اشک می ریزم ولی این گریه ها از ضعف نیست

چشم هایم در حضورت تمبر باطل می کنند1

تا خدا حافظ نبوسیدم لبت را ، شرم و صبر

کارهای های ساده را هم سخت مشکل می کنند

تسلیت آروم جونم

تسلیت 

1-کنایه از شکایت کردن