می کده

لحظه ای پر نشده خلوت من با سخنی

انزوا بست مرا داخل بند کفنی

مرگ مغزی شدم و جدا شدی از بدنم

تکه ای از منی و خارج از جسم منی

دل من چینی لب پر،دل من کاسه خون

باز هم کاسه و کوزه را سرم می شکنی؟

مدتی هست که صد پشت غریبه شده ایم

گله ای نیست اگر طعنه زنی با سخنی

پرده ی گوش من از داد خودت پاره شده

بهتر این است که با چشم خود حرفی بزنی